Jak wybierać produkty biurowe z recyklingu i potwierdzonymi oznaczeniami? Sprawdź materiały, certyfikaty i rozwiązania wspierające ograniczanie odpadów.

Określenia takie jak „ekologiczne produkty biurowe”, „eko” czy „przyjazne środowisku” są powszechnie używane, jednak same w sobie nie mówią, jakie cechy produktu stoją za takim określeniem. Przy wyborze wyposażenia do biura warto więc zwracać uwagę nie na ogólne hasła, ale na konkretne informacje dotyczące produktu, składu, wykorzystanych surowców, możliwości ponownego użycia oraz niezależnych certyfikatów.

Certyfikaty mogą dotyczyć różnych aspektów produktu. Nie należy więc traktować wszystkich oznaczeń jako równoważnych. FSC i PEFC odnoszą się przede wszystkim do odpowiedzialnego pochodzenia surowców drzewnych i ich identyfikowalności w łańcuchu dostaw. EU Ecolabel uwzględnia natomiast szerszy zestaw kryteriów środowiskowych określonych dla danej grupy produktów. Do innych niezależnych oznaczeń spotykanych na artykułach biurowych należą m.in. Blue Angel oraz Nordic Swan Ecolabel.

Przy zakupie papieru, zeszytów, etykiet czy produktów do archiwizacji warto sprawdzić, czego dokładnie dotyczy oznaczenie.

FSC i PEFC mogą potwierdzać pochodzenie papieru lub drewna z certyfikowanego łańcucha dostaw. Nie oznacza to automatycznie, że każdy aspekt danego produktu ma mniejszy wpływ na środowisko.

EU Ecolabel to unijne oznakowanie przyznawane produktom spełniającym kryteria ustalone dla konkretnej kategorii. Kryteria mogą obejmować m.in. wykorzystanie surowców, ograniczenie określonych substancji, proces produkcji, opakowanie czy sposób użytkowania produktu.

Blue Angel i Nordic Swan Ecolabel to kolejne niezależne systemy certyfikacji, które można spotkać m.in. na papierze, produktach do archiwizacji czy wybranych materiałach eksploatacyjnych.

W przypadku papieru dobrym przykładem jest Navigator Universal A4, który posiada certyfikaty FSC i EU Ecolabel. Podobne oznaczenia znajdują się przy wybranych papierach Mondi Color Copy. W ofercie Ofix dostępne są także konkretne warianty papieru kolorowego Rainbow z certyfikatem FSC, a w niektórych przypadkach również EU Ecolabel.

W kategorii zeszytów można zwrócić uwagę m.in. na produkty Oxford Touch Trend i Oxford Esse, dla których wskazane są oznaczenia EU Ecolabel oraz PEFC. Zamiast określać je ogólnie jako „zeszyty ekologiczne”, warto więc wskazać właśnie te potwierdzone cechy.

Również w przypadku drobnych artykułów biurowych certyfikat powinien być przypisany do konkretnej cechy produktu. Wybrane karteczki Post-it posiadają certyfikat PEFC, a etykiety Avery Zweckform – FSC. Długopis Pilot B2P ma wymienny wkład, wykorzystuje tworzywo pochodzące z recyklingu, a w Ofix dostępny jest także dokument Japanese Eco Mark.

W przypadku przechowywania dokumentów interesującym przykładem jest seria Leitz Recycle. Wybrane skoroszyty i segregatory z tej linii wykonano z kartonu pochodzącego z recyklingu i objęto certyfikatem Blue Angel; niektóre produkty posiadają również FSC. Informowanie o tych konkretnych cechach daje klientowi znacznie więcej informacji niż samo określenie produktu jako „eko”.

Również tutaj warto unikać przypisywania właściwości środowiskowych całym markom. Zamiast mówić o „ekologicznych tonerach HP, Epson czy Ricoh”, lepiej wskazać konkretny materiał eksploatacyjny posiadający odpowiednie potwierdzenie. W Ofix dostępne są np. wybrane tonery Ofix Premium powiązane z certyfikacją Nordic Ecolabel.

Wśród środków czystości można znaleźć konkretne produkty posiadające EU Ecolabel. Przykładem są tabletki do zmywarek BIOstar znajdujące się w aktualnym katalogu EU Ecolabel oraz tabletki Ludwik Ekologiczny ALL IN ONE objęte certyfikatem ważnym do 31 grudnia 2026 r. Przy tego typu produktach zawsze warto sprawdzać nie tylko obecność znaku, ale również zakres oraz aktualność certyfikatu.

Samo wykonanie produktu z papieru, drewna czy surowca roślinnego nie jest wystarczającą podstawą, aby przyjąć, że cały produkt jest biodegradowalny lub kompostowalny w każdych warunkach. Warto sprawdzić, czy producent określa warunki rozkładu, czy produkt nadaje się do kompostowania domowego czy przemysłowego oraz czy deklaracja została potwierdzona odpowiednim badaniem lub certyfikatem.

Jeżeli takiego potwierdzenia nie ma, bezpieczniej informować o konkretnej właściwości, np. „wykonany z papieru”, „wykonany z drewna” czy „zawiera X% surowca z recyklingu”, zamiast wyciągać z niej szerszy wniosek o wpływie całego produktu na środowisko. Sama dyrektywa wymienia „biodegradowalny” wśród przykładów ogólnych twierdzeń środowiskowych, które wymagają właściwego uzasadnienia.

Nie wszystkie działania muszą polegać na zastępowaniu jednego produktu innym. W wielu przypadkach pierwszym krokiem może być ograniczenie niepotrzebnego zużycia materiałów i wydłużenie okresu korzystania z już posiadanych produktów.

Można m.in. drukować dwustronnie wtedy, gdy jest to wystarczające, ograniczać wydruki dokumentów przechowywanych elektronicznie, wybierać produkty z wymiennymi wkładami, korzystać z naczyń wielokrotnego użytku oraz prowadzić prawidłową segregację odpadów. W przypadku tonerów warto także zapewnić oddzielną zbiórkę zużytych wkładów.

Przy zakupach dla firmy warto stosować prostą zasadę: najpierw konkretna potrzeba, następnie trwałość i możliwość dłuższego użytkowania produktu, a dopiero później dodatkowe potwierdzone cechy środowiskowe.

Świadome zakupy do biura nie wymagają więc szukania produktów oznaczonych po prostu jako „ekologiczne”. Znacznie więcej informacji daje porównanie konkretnych, możliwych do zweryfikowania cech oraz certyfikatów. W Ofix.pl przy produktach posiadających odpowiednią dokumentację można znaleźć informacje o zastosowanych oznaczeniach i certyfikatach, co ułatwia ich porównanie przed zakupem.